JAK MĄDRZE CHWALIĆ DZIECKO?

Proste słowa: kocham cię, wierzę w ciebie, jesteś świetna, dasz radę, mają niezwykłą moc. Dzięki nim dziecko staje się odważne i pewne siebie. Słowa akceptacji, pochwały, wsparcia to najlepsze, co możesz dać swojemu dziecku. Niezależnie od wieku potrzebuje ono zainteresowania rodziców. Chce wiedzieć i czuć, że jest ważne, kochane i szczęśliwe. Pamięć dziecka jest bardzo chłonna. Często powtarzane słowa zapisują się w niej niczym na twardym dysku. Jednak nie da się ich wymazać tak szybko jak z komputera. Powodują, że dziecko myśli tak o sobie, jak o nim mówi mama, tata. Bo rodzice są niepodważalnym autorytetem. Jeżeli dziecko często słyszy, że jest niezdarne, leniwe, niegrzeczne, a koledzy są od niego lepsi, zaczyna wierzyć, że właśnie tak jest.
A gdy słyszy o swoich mocnych stronach – że dobrze sobie radzi w danej dziedzinie, wtedy tworzy pozytywny obraz samego siebie.
Mądre pochwały wzmacniają. Dzięki pochwale dziecko dowiaduje się, że robi coś dobrze,
i następnym razem stara się być jeszcze lepsze.

Jak chwalić dziecko?
Doceniaj to, co dobre
Zawsze okazuj radość i dumę, gdy twoje dziecko zrobi coś wyjątkowego.
Mów o konkretach
Koniecznie opisuj sytuację, która wprawiła cię w zachwyt. Np. powiedz: „Ubrania schowane w szafie, książki z dywanu przeniesione na półkę, okruszki zniknęły z biurka. Pięknie posprzątałeś, kochanie!”. Taki z pozoru banalny opis połączony z twoim zachwytem jest dla dziecka wskazówką, czego się po nim spodziewasz.
Dostrzeż nawet małe osiągnięcia
Chwal za najdrobniejsze sukcesy, które prowadzą do celu. Liczy się wytrwałość. Dziecku łatwiej będzie konsekwentnie dążyć do celu, gdy mama będzie go dopingować.
Szukaj okazji do zachwytów
Kieruj pod adresem dziecka miłe słowa także w zwykłych, codziennych sytuacjach. Nie czekaj, aż zrobi coś wyjątkowego. Gdy spokojnie się bawi, podejdź do niego, mówiąc „Cieszę się, że tak spokojnie się bawisz. Miałam w pracy trudny dzień i potrzebuję odpocząć”.
Chwal szczerze
Podkreślaj autentyczne zalety dziecka. Wyróżniaj zachowania, z których naprawdę jesteś dumna. Dzieci łatwo wyczuwają fałsz.

Uwaga na pułapki!
– Same ogólniki. Słowa „brawo”, „świetnie”, „pięknie” są niewystarczającą informacją dla dziecka. Lepiej opisać, co dokładnie jest powodem naszego zachwytu. Dziecko, słysząc od ciebie wciąż te same słowa, pomyśli, że po prostu je zbywasz.
– Małe słowo „ale”… przekreśla wszystko! Pochwała: „Ładnie posprzątałeś pokój, ale skarpetki nadal leżą na podłodze”, to marne wyróżnienie.
– Porównania: Zdania typu: „Napisałeś sprawdzian lepiej niż kolega” wprowadza niepotrzebny element rywalizacji. Cała uwaga powinna być skierowana na osobę wyróżnianą.
– Przypominanie niepowodzeń: Unikaj zdań: „Jak chcesz to potrafisz”, „Wreszcie ci się udało”,
„W końcu nauczyłaś się jeździć na rowerze”. Liczy się to, co tu i teraz.

Gdy dziecko coś przeskrobie
Mów dziecku, że je kochasz jak najczęściej. Nie tylko, gdy jest grzeczne, spełniło twoje oczekiwania, ale przede wszystkim, kiedy coś przeskrobie. Bo wtedy wie, że cię zawiodło i bardzo potrzebuje zapewnień o miłości. Warto w takich sytuacjach powiedzieć: „jest mi bardzo przykro, smutno, gdy widzę, jak się zachowujesz, ale bardzo cię kocham; jesteś moim kochanym synkiem
i to nigdy się nie zmieni…”.

Wsparcie i zachęta silnie motywują
Dziecko wiele rzeczy robi po raz pierwszy. Naturalne jest, że czasem czuje się niepewne, bezradne, boi się. Dziecko chce wiedzieć, że rodzice mu kibicują, bardzo potrzebuje wsparcia i dobrych słów, okazania zrozumienia, bez oceniania lub ośmieszania.
Wzmacniające komunikaty
Warto rozmawiać z dzieckiem, z uwagą wysłuchać jego niepokojów, wahań i dać mu wsparcie. Niezwykle motywująco działają słowa: „dasz radę”, „na pewno potrafisz”, „ufam, że ci się uda”, „wierzę w ciebie”. Te zwroty dodają odwagi, zachęcają, budują wiarę we własne siły. Zaprocentują także w przyszłości. .
Jeśli dziecku się nie uda – trzeba dostrzec wysiłek
Nie powinniśmy skupiać się na jego klęsce – nie należy oceniać, krytykować, udzielać dobrych rad. Warto powiedzieć: „Przykro mi, że tym razem ci nie wyszło. Ale podoba mi się, jak bardzo się starałeś”.

                                         Umiejętności kluczowe dziecka 2,6 – 3-letniego

Rozwój dziecka 2,6 – 3-letniego

W pracy z dziećmi w tym wieku należy przede wszystkim liczyć się z dużą wrażliwością ich układu nerwowego oraz ze słabą wrażliwością na infekcje. Potrzebna jest zatem atmosfera pełna pogody i radości. Ważne jest również, aby dzieci jak najdłużej przebywały na powietrzu o każdej porze roku.
Dzieci 2,6 – 3 letnie łatwo ulegają zmęczeniu lecz szybko regenerują swe siły. Na krótko również potrafią skupić się na jednym przedmiocie, stąd też krótkotrwały wysiłek należy przeplatać częstym odpoczynkiem, umożliwiającym zmianę pozycji ciała i zaspokajającym potrzebę ruchu. Ważnym zadaniem jest też przystosowanie dzieci do nowego środowiska, gdyż są one jeszcze egocentryczne, co utrudnia orientację w otoczeniu. Brak umiejętności samoobsługowych powoduje uzależnienie od pomocy dorosłych. Małe dzieci łatwo tracą poczucie bezpieczeństwa, które jest niezbędnym warunkiem równowagi psychicznej, dlatego ważna jest obserwacja jego zachowania, aby wiedzieć i orientować się, kiedy potrzebna jest ingerencja, kogo trzeba ośmielić, kogo pocieszyć lub też zachęcić do zabawy. Nauczyciel powinien umieć odczytywać dziecięce przeżycia, rozpoznawać dziecięce zainteresowania, przychodzić z pomocą w razie potrzeby, sprawiedliwe rozstrzygać spory, wszystko to wychowuje dziecko, zbliża je do wychowawcy oraz umacnia poczucie bezpieczeństwa. Pozostawiając dziecku możliwie dużo swobody, trzeba ją jednak ograniczyć wymaganiami racjonalnego trybu życia i koniecznością przestrzegania norm współżycia społecznego, gdyż atmosferę spokoju warunkuje ład i porządek w przedszkolu. Do tego niezbędne jest pewne zdyscyplinowanie dzieci zgodne z ich możliwościami rozwojowymi. Aby to osiągnąć należy ustalić najważniejsze zasady i zwyczaje obowiązujące w zabawie. Prace nauczycielki ułatwia naturalna skłonność małego dziecka do naśladownictwa, podatność na sugestie słowa. 2,6-3latek chętnie podporządkowuje się wychowawcy stawiającemu wymagania w sposób łagodny ale stanowczy, bez okazanego zdenerwowania.
Kontakty małych dzieci z otoczeniem utrudnia ich mało komunikatywna mowa. Myślenie dopiero wchodzi w fazę konkretno – wyobrażeniową. Dlatego też nauczycielka nie powinna używać słów, które nie są dziecku jeszcze znane. Małe dzieci chętnie bawią się samotnie lub we dwójkę. Nie potrafią jeszcze bawić się razem, choć chętnie obok siebie przebywają. Zabawki przeznaczone dla 2,6 – 3latków powinny występować w kilku egzemplarzach, aby zmniejszyć okazje do ewentualnych sporów. Poza zabawkami należy też udostępnić materiał do rysowania i malowania.

Rozwój somatyczny i aktywność ruchowa

W tym okresie kościec dziecka jest wrażliwy i giętki. Stawy cechuje duża ruchomość, wiązadła stawowe są słabe i rozciągliwe. Bardzo słaba jest też muskulatura. Męczy je jednostajna pozycja oraz monotonny i dłużej trwający ruch. Dla tych dzieci zorganizowane zajęcie nie powinno przekraczać 10 minut. Konieczne jest również przebywanie na świeżym powietrzu, a także możliwość odpoczynku w ciągu dnia.

Rozwój emocjonalny i społeczny.

Wiek ten cechuje wzbogacenie się i duże zróżnicowanie życia uczuciowego. Można zaobserwować w zachowaniu się dzieci takie uczucia jak: gniew, strach, radość, wstyd, niechęć czy też zazdrość. Te uczucia pojawiają się w sposób wyrazisty, gdyż dziecko nie umie maskować i tłumić swoich przeżyć uczuciowych. Uzewnętrzniają się one w zachowaniu, okrzykach i w słowach. Służą one do wyrażania emocji. W tej fazie życia przedszkolnego uczucia dzieci cechuje afektywność i impulsywność. Emocje silne gwałtowne choć krótkotrwałe, łatwo u dziecka powstają i wybuchają na zewnątrz. Często trwają tylko kilka minut, nagle powstają i nagle się kończą. Dziecko przechodzi łatwo z jednego nastroju emocjonalnego w drugi, diametralnie od niego różny. Zmartwione i zapłakane, za chwile śmieje się i cieszy.

Sprawności komunikacyjne.

Zasób słownictwa dziecka trzyletniego jest jeszcze niewielki a system gramatyczny nie w pełni poznany i utrwalony. Mowa w tym wieku ma przede wszystkim charakter sytuacyjny. Dziecko stopniowo przyswajając sobie normy i reguły postępowania uczy się postępować zgodnie z nimi. Małe dziecko nie ma wrodzonego poczucia dobra i zła. Okres ten nazywany jest okresem anomii moralnej. W tym stadium moralności dziecko przyjmuje określone normy i zasady postępowania narzucone mu przez dorosłych. Przestrzega ich nie dlatego, że uważa zachowanie norm za wartościowe, lecz po to, by sprostać wymaganiom dorosłych, gdyż są oni dla dziecka bezwzględnym autorytetem i wzorem właściwego postępowania.

Co potrafi 2,6-3latek.

W zakresie samoobsługi i kontaktów społecznych:
-potrafi pozostać w przedszkolu bez towarzystwa najbliższych (mamy, taty… )
– sygnalizuje potrzeby fizjologiczne, próbuje samodzielnie korzystać z toalety,
– Myje ręce nie mocząc ubrania i wyciera je ręcznikiem,
– Potrafi samodzielnie jeść, posługując się łyżką, widelcem, doskonali te umiejętność w zabawie i podczas posiłków.
– Stara się wyręczać dorosłych w prostych czynnościach, np. podaje różne przedmioty.
-Jest pogodne podczas zabaw w grupie.
– Z drobną pomocą potrafi się ubrać, rozebrać, włożyć pantofle.
– spokojnie odpoczywa i zasypia na leżaku.
– bawi się obok rówieśników (preferuje zabawy samotne i równoległe), jest otwarty na kontakt z dorosłymi,
– sprząta zabawki po zabawie,
-Stara się regulować siłę głosu przechodząc od szeptu do głośnego mówienia.

W zakresie rozwoju fizycznego i motoryki

– Sprawnie chodzi, wykonuje skoki rytmiczne obunóż, biega, przekracza niewielkie przeszkody,
– Wchodzi po schodach krokiem dostawnym,
– Rzuca i łapie piłkę z niewielkiej odległości, toczy piłkę,
– Poprawnie trzyma łyżkę, kredkę.
– Rysuje linie proste, spiralne, 2,6- 3-latek potrafi zamknąć koło, rysuje bazgroty z elementami rysunku schematycznego,
– Buduje wieżę z 5 klocków, prosty model wg wzoru, konstrukcje dwuwymiarowe (brama),
– Rozpoznaje i nazywa barwy podstawowe.
W zakresie rozwoju procesów poznawczych (mowa, myślenie, uwaga, pamięć, spostrzeżenia)

– Porównuje przedmioty zauważając wyraźne różnice; duża i mała piłka, krótki i długi pociąg.
-wskazuje przedmioty, które wydają charakterystyczne dźwięki (klucze, papier, zegarek itp.)
-spostrzega, wyodrębnia i nazywa elementy ilustracji.
– Nazywa zwierzęta hodowlane i domowe.
– Nazywa i wskazuje części ciała (noga, ręka, głowa, szyja, brzuch, plecy).
– Rozumie pojęcia określające położenie przedmiotów w przestrzeni: wysoko, nisko, obok na, pod, za, przed i ich używa.
– Porównuje wielkość: długi, krótki, wysoki, niski.
– Próbuje ocenić liczebność bez liczenia, posługując się określeniami: dużo, mało.
– Tworzy kompozycje z różnych figur geometrycznych, bez ich nazywania.
– Używa w słowniku czynnym nazw poznanych przedmiotów, osób, zwierząt.
– Formułuje uogólnienia: to do tego pasuje, te obiekty są podobne, a te są inne.

W wyrabianiu samodzielności dzieci 2,6-3letnich wiele zależy od tego:

– Na ile dorośli pozwalają dziecku na samodzielne choć niezdarne wykonywanie czynności samoobsługowych,
– W jakim stopniu dziecko zachęcane jest do radzenia sobie w sytuacjach życiowych,
– Czy dorośli okazują mu radość, gdy upora się z wykonaniem czynności samoobsługowych,
– Trzeba kształtować w dziecku poczucie odpowiedzialności za to co czyni,
– Zadbać o to, aby trzylatek respektował zasady dobrego zachowania w domu, w przedszkolu, w sklepie, itp.
– Skuteczne jest też rozwijanie u dziecka skłonności prowadzenia do końca wykonywanych czynności.
– Należy być cierpliwym i systematycznym, bo dziecko musi wiele razy wykonywać czynność nim ją opanuje a potem ćwiczyć, aby przybrała postać nawyku.

Rozwój dziecka 4-letniego

W wieku 4 lat rozpoczyna się okres średniego dzieciństwa, który trwa do 6 roku życia. Dziecko które rozpoczyna ten etap życia charakteryzuje poziom rozwoju motorycznego i sensorycznego, umożliwiający mu poruszanie się w najbliższym otoczeniu i docieranie do interesujących je obiektów, traktowanych przez nie jako istniejące realnie.

Rozwój somatyczny i aktywność ruchowa.

Dziecko wkraczające w okres średniego dzieciństwa ma wszystkie zęby mleczne swobodnie porusza się chodząc i biegając, jest dość samodzielne w zakresie samoobsługi. Zmiany wzrostu i wagi ciała są znacznie mniejsze niż do tej pory. Następuje wydłużenie ciała pod wpływem szybszego rośnięcia kończyn. Dziewczynki rozwijają się szybciej niż chłopcy. W średnim dzieciństwie obserwuje się wzrost sprawności motorycznej, pojawiają się nowe umiejętności, proste ruchy łączone są w kombinacje ruchowe, np. bieg i skok, bieg i kopnięcie piłki, chwyt i rzut piłką. O 4-latkach mówi się, że są nie do opanowania w każdym rodzaju aktywności. Jest to spowodowane dużą potrzebą ruchu. Dziecko 4-letnie nie potrafi długo skupić się na wykonywanej czynności, dlatego często zmienia rodzaje zajęcia ruchowego. Ważną rolę w uczeniu ruchów odgrywają wzorce kulturowe, które różnice związane z płcią; chłopcy uzyskują lepsze wyniki w czynnościach wymagających więcej energii i siły, dziewczynki zaś przewyższają chłopców w czynnościach motorycznych oraz precyzji. W zakresie motoryki małej dzieci 4-letnie są samodzielne w ubieraniu i rozbieraniu, jedzeniu. W rysunkach stosują schematy przedmiotów i człowieka, komponują rysunek o wielu obiektach.

Procesy poznawcze

W wieku 4 – lat dzieci odróżniają pismo od tego, co nim nie jest. Dzieci 4-letnie potrafią kopiować koło, krzyżyk. Wzrasta zdolność rozróżniania barw i ich odcieni, wzrasta wrażliwość słuchowa. Wykazują zainteresowanie literami i cyframi, czasem umieją całkiem nieźle liczyć. W miarę dojrzewania dzieci utrzymują w umyśle coraz większą liczbę liter, słów, cyfr. Dzieci 4 letnie mają tendencje do tworzenia neologizmów. W 4 roku życia wzrasta znajomość nazw stanów emocjonalnych, czynności umysłu, zachowań społecznych. Bogaci się i doskonali struktura opowiadania dziecka. Można w nim znaleźć wszystkie elementy i struktury opowiadania. W wieku 4 lat dzieci wprowadzają opisy czasu. Szczególną rolę w rozmowie odgrywają pytania. Służą one nawiązaniu i podtrzymaniu kontaktu oraz zdobyciu informacji. Do 5 roku życia rośnie liczba pytań, przez które dziecko zmierza do wyjaśnienia i uporządkowania wiedzy o świecie . Wyobraźnia w tym wieku wydaje się nie mieć żadnych granic. Dzieci wymyślają towarzyszy zabaw i różne wymyślone historie. Dla dzieci w tym wieku granica między rzeczywistością a fikcją jest bardzo cienka.

Emocje

Dzieci 4-letnie lepiej rozumieją emocje własne i innych osób, zdobywają umiejętności regulowania ekspresji własnych emocji. Potrafią właściwie oceniać przyczyny podstawowych reakcji emocjonalnych. Dzieci 4-letnie są nie do opanowania emocjonalnie. Głośny, niemądry śmiech występuje na przemian z napadami złości.

Rozwój społeczny

Dzieci w wieku przedszkolnym uczą się przez zabawę. Szczególnie ważne są zabawy w role, które pozwalają odkrywać reguły związane z daną rolą. Zabawa dobrze służy zrozumieniu przez dzieci społecznych ról dorosłych, rodzinnych, zawodowych. Wzrasta również poziom empatii, czyli rozumienia stanów emocjonalnych innych osób.
W wieku przedszkolnym dzieci rozumieją niezwykły charakter kontaktu społecznego, jakim jest przyjaźń. Przyjaciel jest wyróżniany jako partner zabawy, przyjaciele dzielą się zabawkami. Przyjaciele częściej przebywają ze sobą, rozmawiają. Niemniej jednak przyjaźnie w wieku przedszkolnym są zwykle nietrwałe, a niektóre dzieci (np. agresywne), mają trudności z zawieraniem przyjaźni.
W wieku przedszkolnym rozwija się zdolność samokontroli, czyli działania zgodnie z oczekiwaniami autorytetów. W 4 roku życia dzieci zaczynają świadomie kontrolować intensywność swoich emocji. Stopniowo stają się coraz bardziej zdolne do planowania swoich działań, są w stanie dostosować się do próśb i zaleceń.
W okresie średniego dzieciństwa zaczyna się rozwijać obraz własnej osoby. Obraz własnej osoby jest bardzo konkrety. Odróżnianie siebie od innych wyraża się m. in. w używaniu zaimków osobowych „mój” i „twój”. W sytuacjach konfliktowych używanie określenia „to moje” nie jest wyrazem samolubstwa dziecka, lecz znakiem wytyczania granicy między „ja” i „innymi”, a więc jest przejawem rozwoju osobowości. Odróżnianie siebie od innych pozwala dzieciom zarówno współdziałać ze sobą w zabawie, jak i rozwiązywać konflikty.

Co potrafi 4 –latek:

W zakresie samoobsługi i kontaktów społecznych:

– Ma pozytywny stosunek emocjonalny do przedszkola (lubi przedszkole, chętnie do niego przychodzi.
– Jest pogodny podczas zabaw w grupie, aktywnie w nich uczestniczy, podejmuje próby zabaw tematycznych, bawiąc się z dwójką, trójką kolegów.
– Chętnie uczestniczy w zabawach organizowanych przez nauczyciela.
– Myje ręce, twarz i zęby, nie mocząc ubrania i wyciera ręce ręcznikiem.
– Potrafi samodzielnie jeść, sprawnie posługując się łyżką i widelcem.
– Stara się wyręczać dorosłych w prostych czynnościach, np. podaje różne przedmioty.
– Pełni okazjonalne dyżury, pracując na rzecz innych.

W zakresie rozwoju fizycznego i motoryki

– Sprawnie chodzi, wykonuje skoki rytmiczne obunóż, próbuje skoków naprzemiennych, sprawnie biega, przekracza przeszkody, chodzi po niewysokiej równoważni starając się utrzymać równowagę.
– Wchodzi po schodach krokiem dostawnym, próbuje kroków naprzemiennych.
– Rzuca i łapie piłkę z niewielkiej odległości, toczy piłkę, rzuca do celu.
– Poprawnie trzyma łyżkę, widelec, kredkę.
– Rysuje linie proste, spiralne, 4-latek rysuje rysunki schematyczne, postać człowieka posiada podstawowe elementy. Nazywa kolory podstawowe i pochodne.
– Buduje wieżę z 8-10 klocków, prosty model wg wzoru, konstrukcje trójwymiarowe (zamek).

W zakresie rozwoju procesów poznawczych (mowa, myślenie, uwaga, pamięć, spostrzeżenia)

– Formułuje samodzielnie zdania na określony temat.
– Wskazuje i nazywa przedstawione części roślin: łodyga, liść, kwiaty, korzeń i nazywa popularne kwiaty (stokrotka, tulipan, róża itp.).
– Liczy poprawnie wszystkie przedmioty niezależnie od ich układu.
– Umie opisać przedmioty, osoby, zwierzęta, podając ich cechy charakterystyczne.
– Odgaduje znaczenie schematycznego rysunku lub znaku.
– Określa cechy przedmiotów i osób używając przymiotników w formie zgodnej z rzeczownikiem.
– Grupuje przedmioty i uzasadnia, dlaczego do siebie pasują.
– Potrafi policzyć 5 i w miarę możliwości więcej elementów.
– Rozpoznaje kształty figur geometrycznych płaskich oraz używa ich nazw: koło, kwadrat, trójkąt.
– Tworzy kompozycje z figur geometrycznych na ograniczonej powierzchni.
– Ilustruje ruchem opowiadanie nauczyciela, odgaduje zagadki pantomimiczne. – Pokazuje ruchem wskazane czynności.
– powtarza słowa lub krótkie teksty, zachowując podany rytm, tempo, oraz właściwą intonację.
– Zapamiętuje proste wiersze, piosenki, odtwarza je z pamięci.
– Rozpoznaje i nazywa instrumenty perkusyjne: bębenek, tamburyn, trójkąt, kołatka. Umie zagrać na wybranym instrumencie.
– Ustala równoliczność dwóch zbiorów w praktycznym działaniu.
– Liczy wyrazy w zdaniu i układa prosty model zdania.

Wpływ multimediów na psychiczny, społeczny i emocjonalny rozwój  dzieci w wieku przedszkolnym

Kontakt dziecka z mediami inicjowany jest bardzo wcześnie i ma charakter codzienny, permanentny. Coraz częściej pojawia się przekonanie, że media w jakiś sposób „wychowują” dzieci. Te z kolei najczęściej zaczynają oglądać telewizję i korzystać z innych mediów od około drugiego roku życia. Bardzo aktywną grupę małych odbiorców stanowią 5-12 -latki. Chętnie oglądają one programy adresowane do młodego pokolenia, jak też do osób dorosłych, o różnorodnej tematyce i wymowie społeczno – moralnej. Zamieniają nierzadko telewizor na komputer, tablet czy komórkę, poruszając się swobodnie w sieci. Z roku na rok dostępność do Internetu wzrasta, tym samym dzieci i młodzież więcej czasu poświęcają multimediom. Dla wielu z nich oferta mediów elektronicznych już dawno stała się znacznie atrakcyjniejsza od rozmowy z rodzicami czy zabawy na świeżym powietrzu.

Nie można dziecka całkowicie odizolować od telewizji czy komputera. Niezmiernie ważne jest, aby rodzice uświadamiali dziecku granice pomiędzy filmową fikcją a rzeczywistością, ponieważ nie potrafi jej jeszcze w pełni odróżnić. A wspólne oglądanie filmów czy innych programów stwarza możliwości nawiązania i utrzymania więzi oraz pozwala na komentowanie oglądanych obrazów tak, aby dziecko nie przyjmowało ich bezkrytycznie. Dobrze, kiedy w jakiś sposób sprawujemy kontrolę nad tym, co sami oglądamy i co oglądają nasze dzieci. Telewizja i gry komputerowe nie muszą zastępować książki. Nie rezygnujemy z czytania, wspólnej zabawy i spacerów.

Badania przedstawiają negatywny wpływ komputera na rozwój fizyczny, psychiczny, społeczny, moralny i intelektualny dziecka. Zagrożenia związane z rozwojem fizycznym jednostki to między innymi wady postawy: dolegliwości kręgosłupa i pleców, usztywnienia mięśni będące wynikiem przyjmowania nieprawidłowej pozycji podczas pracy przy komputerze oraz złym ustawieniem monitora. Nieprawidłowe ustawienie rąk podczas korzystania z klawiatury prowadzi do nadwyrężenia mięśni nadgarstka, a przeciążenie mięśni górnych na odcinku dłoń — bark prowadzi do piekącego bólu przedramienia. Długotrwałe działanie intensywnych bodźców świetlnych, płynące z kolorowych ekranów, może w poważnym stopniu naruszyć sprawne funkcjonowanie mózgu, może również podrażnić błony śluzowe oczu, nosa i krtani, a także doprowadzić do zaburzeń widzenia, którego objawami są zmęczenie i zaczerwienienie oczu, pieczenie oraz kłucie w oczach, widzenie podwójne lub za mgłą.

Rozwój psychiczny dziecka może być zaburzony przez utratę zdolności porozumiewania się i działania bez zachęty ze strony komputera. Poczucie osamotnienia jest wynikiem pozornie tylko dobrowolnego wyboru jednostki, która nieświadomie zaprzestaje kontaktować się z innymi ludźmi, traci wszelkie związki emocjonalne, w życiu której nie ma miejsca na dziecięce przyjaźnie. Prowadzi to do utraty poczucia wartości, takich jak dobro — zło, miłość — nienawiść, a w rezultacie do zaburzeń w rozwoju moralnym.

Emocjonalne zaangażowanie w przebieg gier, przyczynia się do przenoszenia agresji do życia codziennego. Kolejne zagrożenia czyhające na dzieci to przemoc i agresja w Internecie, manipulowanie najmłodszymi poprzez reklamę.

Komputer i Internet powodują także zaburzenia w rozwoju społecznym dzieci poprzez wyłączenie jednostki z grupy rówieśniczej. Atrakcyjność środowiska medialnego związana jest z tym, że w przypadku niepowodzeń dziecko wyłącza komputer i nie musi szukać kompromisu. Takie zachowanie sprzyja skrajnym poglądom i izolacji. Niepokojącym aspektem jest to, że anonimowość w sieci może powodować nieetyczne zachowania. Zbyt długie korzystanie z komputera może doprowadzić do automatycznego wykonywania zadań, a w rezultacie do zahamowania twórczego myślenia i rozwoju intelektualnego. Zbyt szybki napływ informacji powoduję utratę zdolności racjonalnej selekcji wiadomości na sensowne i mało ważne. Dziecko traci orientację, które wiadomości powinno zapamiętać, a które odrzucić.

Zadaniem systemu edukacyjnego jest przygotowanie młodych ludzi do odpowiedzialnego i aktywnego współtworzenia społeczeństwa informacyjnego. Przynależność do tego społeczeństwa jest określana przez zdolności informatyczne a zwłaszcza mądre i efektywne wykorzystanie informacji w codziennej rzeczywistości. Współczesne dzieci żyją w świecie zdominowanym przez media a codzienna przestrzeń młodego człowieka poszerza się dynamicznie o nowe media i multimedia.

Konkurs Plastyczny „Maska karnawałowa”

 Serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału w wewnątrz przedszkolnym  konkursie plastycznym pod tytułem –  Maska Karnawałowa”.

Zadaniem uczestników jest wykonanie maski karnawałowej  z papieru.  Maska może być dowolnie pomalowana i ozdobiona według upodobania dziecka.

 Celem konkursu jest:

– rozwijanie kreatywności dzieci poprzez poszukiwanie różnorodnych rozwiązań plastycznych (ciekawych materiałów i technik plastycznych);

– rozwijanie wyobraźni i zdolności manualnych

– poznanie tradycji związanych z karnawałem

Regulamin konkursu plastycznego:

– Konkurs skierowany jest do dzieci w wieku przedszkolnym.

– Technika i format pracy  dowolny.

–  Prace oceniane będą pod względem pomysłowości, walorów artystycznych oraz użycia różnorodnych materiałów

– Prace należy dostarczyć do Przedszkola w terminie do 24 stycznia 2022 r.

 

Ekspresja plastyczna dziecka

Kształcenie i rozwijanie umiejętności plastycznych dziecka są jednymi ze sposobów wspomagających wszechstronny rozwój dziecka. Twórczość plastyczna poza funkcją zabawową jest jedną z najważniejszych form ekspresji dziecka, ponieważ pozwala na spontaniczne wyrażanie z jednej strony osobistych przeżyć i doznań, a z drugiej strony jest odbiciem pojmowania przez dziecko otaczającego świata, a także sposobem przekazywania informacji.

Naturalną motywacją wewnętrzną dziecka jest potrzeba konkretyzacji swego wewnętrznego świata w formach, które je zachwycają. Dziecko nie rysuje tego co widzi, ale to, co wie o danym przedmiocie lub zjawisku i tak jak przeżywa, a nie odzwierciedla otaczającej go rzeczywistości w sposób fotograficzny, czego często oczekują dorośli uznając za udane te prace, które są zgodne z realiami.

Pozwólmy dziecku działać swobodnie – C.Freinet

Przystępując do tworzenia dziecko odwołuje się do swoich doświadczeń poznawczych i związanych z nimi stanów emocjonalnych, które odnawiają się i potęgują w trakcie pracy twórczej.

Twórcza aktywność plastyczna rozwija u dzieci wyobraźnię, kształci zmysł obserwacji, ćwiczy pamięć, myślenie i uwagę, uczy wytrwałości.

Zajęcia plastyczne w przedszkolu pełnią również funkcję terapeutyczną. Poprzez organizowanie różnorodnych form aktywności dziecka, przez rozwijanie, kształtowanie umiejętności usuwa się u dziecka zahamowania, poczucie niepewności, uczy wiary we własne siły, we własne możliwości twórcze. Wszystko co jest nowe, ciekawe wywołuje u dziecka przeżycia będące źródłem radości i dobrego samopoczucia, co wpływa na cały organizm dziecka, również na sferę fizjologiczną (np. system nerwowy).

Warunkiem koniecznym dla rozwoju twórczości plastycznej, jak twierdzi R.Gloton jest „Styl pedagogiczny”, od którego zależy to, czy ekspresja plastyczna będzie skuteczna, czy też dziecko całkowicie utraci upodobanie do niej. Zaleca on postawę otwartą wobec dzieci. Oddziaływanie motywujące winno pobudzać wrażliwość dziecka, zachęcać do tworzenia i posługiwania się różnymi materiałami, a także do indywidualnego przedstawiania treści danego tematu. Należy również uwzględniać indywidualne potrzeby i możliwości dziecka jak również stosować różnorodne formy i techniki plastyczne. Kultura przeżyć, ich siła i jakość będą tym bogatsze, im wcześniej dziecko zacznie obcować ze sztuką.

Należy pozwalać dzieciom rysować co chcą i jak chcą, byle rysowały chętnie i szczerze. – S.Szuman

 

AKTYWNOŚĆ  PLASTYCZNA  PRZEDSZKOLAKÓW

Dzieci od najmłodszych lat chętnie podejmują działalność rysunkową. Z przyjemnością za pomocą rysunku przedstawiają, rodzinę, zwierzęta, a także to, co je otacza i interesuje. Ich prace plastyczne powstają za pomocą różnych środków plastycznych: rysunek, wyklejanie, wycinanie, malowanie palcami, malowanie farbami etp. Aktywność plastyczna umożliwia dziecku poznawanie otaczającego do świata oraz wyrażanie pierwszych emocji. Aktywność twórcza jest także przejawem poziomu rozwoju dziecka oraz wartościowym elementem stymulującym dalszy rozwój.

Bardzo ważną rolę w procesie tworzenia warunków do rozwijania aktywności plastycznej spełnia nauczyciel. To właśnie on jako jeden z pierwszych tworzy sytuacje, które wyzwalają w dziecku twórczość. Zajęcia w grupie przedszkolnej. Nauczyciel powinien być inspiratorem, który tworzy warunki i okoliczności do działań plastycznych dziecka. Ma zachęcać do działania, podsuwać rozwiązania. Bardzo ważne jest, że dla dzieci w wieku przedszkolnym nie chodzi o rezultat podjętych działań, a sam proces tworzenia.

Głównym warunkiem twórczej aktywności dziecka jest zapewnienie zróżnicowanego środowiska, pełnego inspirujących materiałów. Nauczyciel musi zadbać o odpowiednie, zróżnicowane materiały plastyczne. Dziecko powinno mieć do wyboru różne narzędzia   i akcesoria, aby poznać zróżnicowane formy przekazu.

Zapewnienie dziecku różnego rodzaju kredek, farb i innych elementów sprawia, że dziecko pragnie podjąć działalność artystyczną, która pozytywnie wpływa na ich rozwój. Dzięki zajęciom plastycznym dzieci rozwijają wyobraźnię, wrażliwość estetyczną, a także uczą się zasad utrzymywania ładu i porządku podczas i po pracy.

Stosowane podczas zajęć techniki plastyczne wpływają na rozwój sprawności manualnej u dziecka, doskonalenie precyzji ruchów oraz ćwiczenia małej motoryki, co w przyszłości pomaga w nauce pisania.

Dodatkowo zajęcia plastyczne:

  • budzą i rozwijają ciekawość poznawczą,
  • stymulują rozwój wrażliwości wzrokowej, dotykowej oraz słuchowej,
  • wspierają umiejętność świadomej obserwacji zjawisk i elementów otaczającego ich świata,
  • kształtują zdolności skupienia i koncentracji uwagi,
  • kształtują podstawowe operacje umysłowe, czyli syntezę, analizę, uogólnienia.

 

OGŁOSZENIE 

Serdecznie zapraszamy Rodziców na spotkanie organizacyjne, które odbędzie się 30 sierpnia ( poniedziałek) o godz. 15.00 na sali gimnastycznej w budynku przedszkola. 

Wyprawka dla dziecka na rok szkolny 2021/2022

  • Blok techniczny biały  – 2 szt.
  • Blok rysunkowy biały i kolorowy  – 1 szt.
  • Kredki Bambino ołówkowe  – 1 szt.
  • Kredki Bambino świecowe – 1 szt.
  • Plastelina  – 1 szt.
  • Farby akwarelowe – 1 szt.
  • Pędzel
  • Ołówek i gumka – 1 szt. ( dzieci starsze)
  • Mazaki
  • Teczka na gumkę – 1 szt.
  • Klej w sztyfcie – 1 szt.
  • Nożyczki
  • Chusteczki higieniczne w pudełku – 1 opakowanie
  • Mydło w płynie
  • Papier toaletowy – 2 szt.
  • Pantofle – podpisane i worek na pantofle
  • Strój do ćwiczeń w worku
  • ręcznik papierowy  (duży)

 

Bardzo prosimy wszystkie rzeczy podpisać!

Zapraszamy do skorzystania z ćwiczeń korekcyjnych wad postawy ciała dla dzieci

do wykonywania w warunkach domowych pod opieką rodzica

1.Ćwiczenia z piłką wzmacniające mięśnie posturalne dzieci

https://www.youtube.com/watch?v=iPQ4d3JUF9w

2. Ćwiczenia korekcyjne – płaskostopie

https://www.youtube.com/watch?v=feh5WsEJNHM

3. Ćwiczenia korekcyjne – kolana szpotawe

https://www.youtube.com/watch?v=nGkrAheQQIU

4. Ćwiczenia korekcyjne – odstające łopatki

https://www.youtube.com/watch?v=6uG1SXjurRE

5. Prawidłowa postawa ciała

https://www.youtube.com/watch?v=2BQCcIjudZ8





JĘZYK ANGIELSKI

Zapraszam do subskrypcji i śledzenia kanału. Będę na bieżąco dodawać filmy dla dzieci w ramach zajęć z języka angielskiego.

Czy pamiętacie jakie mamy narządy zmysłów? Które zmysły pozwalają nam poznać poszczególne rzeczy z otaczającego nas świata? Zapraszam na film.
https://www.youtube.com/watch?v=2VvPnnrm9-U

 

 

KĄCIK LOGOPEDY

ZABAWY ODDECHOWE:

I propozycja: „Burza w szklance” (potrzebne: piłeczka pingpongowa, szklanka) –  dmuchanie na piłeczkę pingpongową umieszczoną w szklance, tak, aby podskakiwała i uderzała o ściankę szklanki.

(Dorosły nadzoruje dziecko, aby utrwalany był prawidłowy tor oddechowy, czyli, żeby dziecko nabierało powietrze nosem, przy zamkniętej buzi i wypuszczało je buzią, dmuchając na piłeczkę, w szklance.)

II propozycja: „Ślimaki na roślinkę”

Dziecko wycina ślimaczki samodzielnie albo (młodsze) z pomocą Rodzica i za pomocą słomki (wciągając przez nią powietrze) „przenosi” ślimaki na liście roślinki..

GIMNASTYKA NARZADÓW MOWY – ZABAWA „PRZYBORY ”
Ołówek
 – Czubkiem języka narysuj na podniebieniu: kółko, krzyżyk, 3 kreski, 5 kropek.
Długopis – Czubkiem języka napisz na podniebieniu: O, A, I, E, U.
Linijka – Policz czubkiem języka ząbki u góry.
Nożyczki – Wymawiaj naprzemiennie U – I szeroko rozciągając usta.
Pędzelek – Pomaluj czubkiem języka podniebienie zaczynając od górnych zębów aż do gardła (przy szeroko otwartej buzi).
Strugaczka – Unieś czubek języka na wałek dziąsłowy, policz do 5 i opuść.
Klej – Przyklej czubek języka za górnymi zębami, opuść brodę 5x nie odrywając języka.
Piórnik – Zaciśnij usta a następnie uśmiechnij się szeroko pokazując ząbki.
Gumka – Wyczyść podniebienie, górne ząbki, dolne oraz wnętrze policzków.
Kilka kredek – Czubkiem języka pokoloruj podniebienie, górne zęby, wnętrze policzków, usta.
Taśma klejąca – Przyklej cały język do podniebienia a następnie odklej z głośnym mlaśnięciem.
Spinacz biurowy – Zamknij usta a następnie otwórz z głośnym cmoknięciem.

Ćwicz razem z nami!!!

 

RADY LOGOPEDYCZNE DLA RODZICÓW

 

  1. Zadbaj, aby u twojego dziecka nie wykształcił się nawyk oddychania przez usta w dzień, w czasie spoczynku i w nocy w czasie snu.
  2. Niech twoje dziecko żuje, gryzie twarde pokarmy. Zachęcaj je do zabaw usprawniających pracę języka i warg.
  3. Sprawdź , czy twoje dziecko ma prawidłowy zgryz.
  4. Zadbaj, aby twoje dziecko miało zdrowe zęby. Brak uzębienia, np. z powodu próchnicy może przyczyniać się do nieprawidłowej wymowy głosek.
  5. Mów do dziecka językiem normalnym, nie spieszczaj, nie naśladuj dziecinnej wymowy.
  6. Rozmawiaj z dzieckiem spokojnie i cierpliwie.
  7. W rozmowie zachowaj naturalną intonację, nie podnoś głosu, unikaj ustawicznego poprawiania i wytykania błędów, które w tym czasie są normalne.
  8. Codziennie czytaj dziecku na głos, przynajmniej 20 minut. Dziecko poprawia swoją wymowę, doskonali ją,
    starając się naśladować to, co słyszy. Dzięki głośnemu czytaniu dorosłego dziecko także wzbogaca swoje słownictwo, ćwiczy pamięć werbalną, zdolność
    koncentracji uwagi, umiejętność budowania zdań.

Ćwiczenia logopedyczne dla dzieci przedszkolnych

  1. Ćwiczenia słuchowe– stanowią one bardzo ważną grupę ćwiczeń logopedycznych, ponieważ często opóźnienia czy zaburzenia rozwoju mowy pojawiają się na skutek opóźnień rozwoju słuchu fonematycznego/ tzw. słuchu mownego/. Stymulując funkcje słuchowe przyczyniamy się do rozwoju mowy dziecka. 

Przykłady dla dzieci młodszych: 

  • „ Co słyszę?” – dzieci siedzą z zamkniętymi oczami i nasłuchują, rozpoznają odgłosy dochodzące z sąsiedztwa, ulicy.
  • „ Zgadnij, co wydało dźwięk?” – uderzanie pałeczką w szkło, fajans, metal, kamień, drewno itp. Toczenie różnych przedmiotów po podłodze / np. piłki, kasztana, kamienia/, rozpoznawanie odgłosu przez dzieci.
  • Rozpoznawanie różnych przedmiotów w zamkniętym pudełku po wydawanym odgłosie – groch, kamyki, gwoździe, cukier, kasza itp.
  • Uderzanie o siebie klockami, łyżeczkami, garnuszkami; uderzanie łyżeczką o pustą szklankę, o szklankę z wodą, klaskanie, darcie papieru, gniecenie papieru, przelewanie wody( z wysokości, z niska), drapanie po szkle, papierze, stole.
  • Rozpoznawanie głosu, szmeru, źródła dźwięku – miejsca, kierunku, odległości, ilości dźwięków (dużo- mało), głośności ( cicho – głośno).
  • Szukanie ukrytego zegarka, radia, dzwoniącego budzika.
  • Rozróżnianie i naśladowanie głosów zwierząt: kota, psa, krowy, kury, koguta, kaczki, gęsi itp.
  • Rozróżnianie odgłosów pojazdów: samochodu, pociągu, motoru, traktora itp.
  • Rozpoznawanie po dźwięku różnych urządzeń domowych, np. odkurzacz, mikser, suszarka, pralka itp.

Ćwiczenia oddechowe – poprawiają wydolność oddechową, sprzyjają wydłużaniu fazy wydechowej, co powoduje poprawę jakości mowy. Ćwiczenia prowadzone są najczęściej w formie zabawowej, przy wykorzystaniu różnych środków, np. piórek, piłeczek, wody mydlanej, chrupek, wiatraczków itp. Są także wplatane w opowieści i zabawy ruchowe. 

 Przykłady: 

  • Wdech nosem ( usta zamknięte) i wydech ustami.
  • Dmuchanie na płomień świecy.
  • Dmuchanie na piłeczkę pingpongową, wyścigi piłeczek.
  • Dmuchanie na kulkę z waty, na wiatraczek.
  • Chłodzenie „ gorącej zupy” – dmuchanie ciągłym strumieniem.
  • „ Zdmuchiwanie mlecza” – długo, aż spadną wszystkie nasionka.
  • Chuchanie na zmarznięte ręce.
  • Naśladowanie lokomotywy – wydmuchiwanie „nadmiaru pary” – ffff, szszsz.
  • Naśladowanie balonika – wypuszczanie powietrza z jednoczesnym odgłosem „ sssss”.
  • Nadmuchiwanie balonika.
  • Naśladowanie syreny – „ eu-eu- eu”, „ au-au-au” – na jednym wydechu.

3. Ćwiczenia motoryki narządów artykulacyjnych – u  większości dzieci z wadą wymowy występuje obniżona sprawność narządów artykulacyjnych / języka, warg, policzków, podniebienia miękkiego

Ćwiczenia warg: 

  • Wymawianie na przemian „ a-o” przy maksymalnym oddaleniu od siebie wargi górnej i dolnej.
  • Oddalanie od siebie kącików ust – wymawianie „ iii”.
  • Zbliżanie do siebie kącików ust – wymawianie „ uuu”.
  • Naprzemienne wymawianie „ i – u”.
  • Cmokanie.
  • Parskanie / wprawianie warg w drganie/.
  • Masaż warg zębami ( górnymi dolnej wargi  i odwrotnie).
  • Dmuchanie na płomień świecy, na watkę lub piłkę pingpongową.
  • Układanie ust jak przy wymowie samogłosek ustnych, z wyraźną, przesadną artykulacją warg, np. w kolejności: a-i-o-u-y-e,  u-a-i-o-e-y,  o-a-y-i-u,  e-y-i-o-a-u,            u-i-y-a-o.
  • Wymowa samogłosek w parach: a-i, a-u,  i-a,  u-o,  o-i,  u-i,  a-o, e-o  itp.
  • Wysuwanie warg w „ ryjek”, cofanie w „ uśmiech”.

Ćwiczenia języka: 

  • „Głaskanie podniebienia” czubkiem języka, jama ustna szeroko otwarta.
  • Dotykanie językiem do nosa, do brody, w stronę ucha lewego i prawego.
  • Oblizywanie dolnej i górnej wargi przy ustach szeroko otwartych / krążenie językiem/.
  • Wysuwanie języka w przód i cofanie w głąb jamy ustnej.
  • Kląskanie językiem.
  • Dotykanie czubkiem języka na zmianę do górnych i dolnych zębów, przy maksymalnym otwarciu ust / żuchwa opuszczona/.
  • Język wysunięty w kształcie grota wykonuje poziome ruchy wahadłowe od jednego do drugiego kącika ust.
  • Rurka – wargi ściągnięte  i zaokrąglone unoszą boki języka.
  • Język lekko wysunięty opiera się na wardze dolnej i przyjmuje na przemian kształt „łopaty” i „grota”.
  • Ruchy koliste języka w prawo i w lewo na zewnątrz jamy ustnej.
  • Oblizywanie zębów po wewnętrznej i zewnętrznej powierzchni dziąseł pod wargami. Usta zamknięte.

 

 

 

 

 

OGŁOSZENIE

Dyrektor Samorządowego Przedszkola w Szymbarku informuje, że

* od 02 do 06 marca 2020 r. rodzice dzieci uczęszczających w roku bieżącym do naszego przedszkola wyrażający wolę kontynuowania przez ich dziecko edukacji przedszkolnej w roku szkolnym 2020/2021 zobowiązani są do złożenia odpowiedniej deklaracji

/druk do pobrania w przedszkolu/

* od 09 do 24 marca 2020 r. będą zapisy dzieci w wieku 3 – 6 lat

do przedszkola na rok 2020/2021.

Rodziców zainteresowanych zapisem dziecka prosimy o zgłaszanie się w przedszkolu

u dyrektora lub w razie nieobecności dyrektora u nauczyciela w sali gr. I

w godz.7.00 – 16.00 w celu wypełnienia wniosku

/druk do pobrania w przedszkolu/.

Kliknij ten przycisk, by zmienić ten tekst. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.

W czwartek 23 stycznia w przedszkolu będzie BAL KARNAWAŁOWY.

Zapraszamy naszych przedszkolaków do wesołej zabawy.

21 stycznia 2020 r. w sali WDK w Szymbarku odbędzie się  uroczystość z okazji Dnia Babci i Dziadka. 

Zapraszamy Babcie i Dziadków na spotkanie o godz. 13.00

Wszystkim Babciom i Dziadkom życzymy samych radosnych dni,  dużo zdrowia i życzliwości od innych.

 

Drodzy Rodzice

W związku z stale rosnącymi cenami produktów spożywczych ,  z dniem 1 stycznia 2019 roku w przedszkolu ulegają zmianie stawki za żywienie dzieci.

Stawka za 2 posiłki – 4 ,00 zł, w tym:                             śniadanie – 1,30 zł               obiad dla dzieci przedszkolnych – 2,70 zł

Stawka za 3 posiłki – 5 zł

 

 

Stawka za 3 posiłki- 5 ,00 zł

 

RADA RODZICÓW:

Przewodnicząca – Małgorzata Chronowska

 

 

Close Menu
×

Koszyk

Skip to content